The texts in green are citations, excerpts of books or texts written by others. Text in grey is not translated yet.
My paintings and drawings are attempts to reconsile abstraction with anecdote: they create unexpected connections, map unknown territories, define, measure up, images that do not impose themselves as definitive, but make the eye restlessly roam, explore what was previously unknown and unseen.
Landmeten (arpenter) is een stuk land met behulp van kettingen, bakenstokken, meetlood en grafometer intelligent bekleden.
Door het op te meten verliest een gebied zijn onmetelijkheid. Het wordt gemeten en dus door het verstand geassimileerd, ondanks zijn curven en oneffenheden, ondanks zijn ontoegankelijke gebieden zoals kreupelbossen en moerassen. Op die manier kan het worden afgebakend en kadastraal geregistreerd.
De horizontale afgrond
Om de horizontale vlakte te bestrijden, creëerde de Canadees de Canadian Pacific Railway. Wat valt er inderdaad anders te doen dan te proberen dat immense land te voorzien van zenuwen, het te overdekken met een zenuwnetwerk waarvan de mazen, aanvankelijk erg ruim, steeds kleiner en strakker worden.
p. 446
...de wolkenkrabber is een begrijpelijke reactie op de overmaat aan ruimte, op de angst voor een aan alle kanten open vlakte die doet denken aan een horizontale afgrond.
p. 437
Michel Tournier ‘Les Météores’
Imagining the stars like a 'Big Dipper' makes it more than a constellation of points, it is like knowing your way in undefined space. Alcor, companion of the double star Mizar, approximately indicates the boundary of vision with the naked eye.
'Horror vacui' is one of my last figurative paintings (for now).
p. 2
Parafernalia
De teksten in groen zijn citaten, fragmenten uit boeken of teksten van de hand van anderen. Tekst in grijs is nog niet vertaald.
Mijn schilderijen en tekeningen zijn een poging om de abstractie te verzoenen met de anekdote: ze leggen onvermoede verbanden, brengen onbekend gebleven terrein in kaart, bakenen af, meten op. Het zijn beelden die zich niet als definitief opdringen, maar het oog rusteloos laten zwerven, verkennen wat tevoren onbekend en ongezien was.
Landmeten (arpenter) is een stuk land met behulp van kettingen, bakenstokken, meetlood en grafometer intelligent bekleden.
Door het op te meten verliest een gebied zijn onmetelijkheid. Het wordt gemeten en dus door het verstand geassimileerd, ondanks zijn curven en oneffenheden, ondanks zijn ontoegankelijke gebieden zoals kreupelbossen en moerassen. Op die manier kan het worden afgebakend en kadastraal geregistreerd.
p. 446
(Arpenter betekent ook parcourir à grands pas: 'ergens met grote stappen doorheen lopen')
De horizontale afgrond
Om de horizontale vlakte te bestrijden, creëerde de Canadees de Canadian Pacific Railway. Wat valt er inderdaad anders te doen dan te proberen dat immense land te voorzien van zenuwen, het te overdekken met een zenuwnetwerk waarvan de mazen, aanvankelijk erg ruim, steeds kleiner en strakker worden.
...de wolkenkrabber is een begrijpelijke reactie op de overmaat aan ruimte, op de angst voor een aan alle kanten open vlakte die doet denken aan een horizontale afgrond.
p. 437
Michel Tournier ‘Les Météores’
Je een sterrenbeeld voorstellen als een steelpan, is alsof je de weg kent in een ongedefinieerde ruimte. Eenmaal ontdaan van figuratie blijft er slechts een constellatie van punten over.
De Grote Beer of De Steelpan; de middelste ster van de steel is de dubbelster Mizar waarvan de begeleider Alcor ongeveer de grens aangeeft van het gezichtsvermogen met het blote oog.
Horror vacui’ is één van mijn (voorlopig) laatste ‘figuratieve’ schilderijen.
klik de afbeelding(en) rechts